عکس
بارها و بارها پیش آمده که کسی به اتاق کارم آمده و وقتی اطراف را نگاه کرده سراغ عکس یا نقاشیهای دخترهام رو گرفته که چرا پس هیچ جا نیستند.
و من هر بار توضیح میدهم گذاشتن عکس خورشید و گلشید توی اتاقم به درد نشان دادن به دیگران می خوره. برای خودم فقط دلتنگی (و بعد اون حواس پرتی) میاره و نمی گذاره کار کنم.
نظرات
پونه :
ولي براي من اميد به زندگي و يكي از دلايل بودنم...
شاد باش
پونه
پونه - April 12, 2011 12:20 PM
sarbehava :
خوب دیگران انتظار دارند که تو به عنوان یک مادر نمونه حتی سرکار هم به فکر خونه و بچه هات باشی و براشون دلتنگی کنی! این بر می گرده به نوشته قبلی که بخش نظراتش را بستی: تو اول یک همسر، مادر، دختر و خواهر هستی، تهش اگر چیزی موند به خودت می رسه!اصلاً چه معنی داره که یک زن سی و پنج ساله غیر از خانوادش یا حداکثر مدل لباس و رنگ مو دغدغه دیگری داشته باشه؟
سیما: ممنون آبجی خانوم که گفتی. نمی دونستم نظرات نوشته ی قبلی ام غیر فعال شده. راه انداختمش.
sarbehava - April 12, 2011 9:19 PM